Gedicht voor de eeuwigheid
Het leek of het niet
Van deze wereld was
Gelijk zo hard als graniet
Maar ook zo breekbaar als glas
Het blijft soms donker
Al schijnt de zon fel
Het is je naam die ik fluister
Mijn gedachten gaan door een hel
Aan veel valt te denken
En weinig te vergeten
Je gevoelens niet krenken
Kan ik mij met de jeugd wel meten
Ik zeg mezelf denk niet te veel
Die gevoelens zijn je overkomen
Vindt het juiste ritueel
En wacht op het antwoord van je dromen
Een gedicht voor de eeuwigheid
Eenmaal geschreven is gedaan
Eén liefdesverklaring is een feit
Kies voor mijn liefde nu en voortaan
© Ben Nederstigt
Copyright ©2009-2025 nederstigt.be
Inhoud
|
Feedback